اساساً در دنیای امروز تفکیک ابزارها از اهداف بسیار سخت شده است. به ویژه زمانی که تعارض منافع پیش میآید یا منیتها به میدان میآیند، گاهاً ابزارها مهمتر از اهداف تلقی میشوند. در حقیقت اهداف باید بسیار بالاتر و والاتر از ابزارها باشند. اما در هیاهیوی سیاست [به ویژه در کشورهای کمتر توسعه یافته] این مطامع و منافع اشخاص است که تعین کننده روشها و خطمشها میشوند. بنابراین خواسته یا ناخواسته ابزارها و روشهای دستیابی به مطامع بر صدر مینشینند و اهداف جنبه ثانویه پیدا میکنند. لذا انحراف از اهداف ریشه در منافع و مطامع اشخاص و افراد و یا تعارض منافع دارند.
با این قاعده در بسیاری مواقع، وادادگی اهداف و مهمتر شدن منافع و مطامع [چه شخصی و چه گروهی] موجب میگردد ابزار مهمتر از اهداف جلوه نمایند.
در انتخابات ریاستجمهوری اخیر مهمترین هدف جریانهای فکری و دلسوزان ایران تغییر مسیر حرکتی کشور به سوی عقلانیت، حاکم نمودن شعور بر شعار و پرهیز از افراطگرایی جهت نجات کشور از افتادن در ورطه نابودی و اولویت یافتن ترمیم گسستها و شکافهای بین نسلی بود.
برای تحقق این هدف اکثر عقلای کشور اعم از اصلاحطلب، اصولگرا و اعتدالیون هر گروهی بر اساس وزن و پایگاه اجتماعی و سیاسی خود تلاش نمود و گامهای مهمی برای تحقق اهداف فوق برداشته شد. که نهایتاً شخصیت ویژه دکتر مسعود پزشکیان کاتالیزوری شد برای تسریع در وحدت عقلای کشور حول محور عقلانیت، خردگرایی، شفافیت و عدالت.
در این میان فراموش نکنیم که جریانهای روشنفکری و عقلای جامعه برای تحقق اهداف و ارزشهای والایی چون رهایی کشور از ورطه ورشکستگی، ممانعت از تشدید شکافهای بین نسلی، متوقف نمودن ناامیدی بین جوانان و دلسوزان وطن، جبران عقب افتادگی مفرط در مقایسه با کشورهای منطقه، برچیدن لطمات جبرانناپذیر تحریمها بر پیکره نحیف اقتصاد و معیشت دولت و ملت، حذف تبعیضهای ناروا در تخصیص منابع اعم از قدرت، ثروت و… حول یک شخصیت صادق، پاکدست و عدالتخواه وحدت نمودند تا مانع از گرفتاری کشور به دست افراد منیتطلب، انحصارگرا، اقتدارگرا، جزماندیش و کاسبان تحریم شوند.
اما مشکل از آنجا آغاز شد که افرادی زنبیل به دست به همه ستادها سرک کشیده و بر اساس اقبال و ادبار جامعه و با شامه قوی تاجرمسلکی، زنبیلهای خود را جابجا نموده و در سلک مجاهدین شنبه [و حتی در قالب مهاجمین شنبه]، به این اهداف والا به عنوان غنیمت و طعمه نگاه کردند و از آن رو ابزارهای دستیابی به مطامع و منافع خود و دار و دستهشان را مهمتر از اهداف والای ملت دانسته و با بهرهگیری از هر ابزاری در صدد مصادره به مطلوب نمودن این پیروزی برمیآیند.
این اتفاق زنگ خطر جدی برای انحراف از اهداف و آرمانهای والا میباشد. فلذا فعالان صادق و خالص باید مراقبت جدی نمایند تا مجاهدین و مهاجمین تاجرمسلک شنبه مطامع و اهداف خود را با هر ابزاری پیش نبرند.
